IMG_1262.JPG

Ποιός άραγε μπορεί να είναι ο σκοπός της ζωής του ανθρώπου; Ο Θεός μάς έδωσε το μεγαλύτερο δώρο· μας δημιούργησε, μας έφερε στη ζωή, έφτιαξε ολόκληρη τη δημιουργία για την κορωνίδα των δημιουργημάτων Του, που δεν είναι άλλος από τον άνθρωπο. Σε εμάς όμως τους χριστιανούς επεφύλαξε ένα ακόμη μεγαλύτερο δώρο, ένα ιδιαίτερο χάρισμα, μια ξεχωριστή θέση στη δημιουργία Του. Αυτό δεν είναι άλλο από το γεγονός ότι είμαστε χριστιανοί. Ζούμε και αναπνέουμε σε ένα μοναδικό περιβάλλον, την Εκκλησία Του. Τρεφόμαστε με το πανάγιο Σώμα και το Αίμα Του. Ζωογονούμαστε από αυτό που χύθηκε άφθονο επάνω στον Γολγοθά “διά την ημετέραν σωτηρίαν”. Ανακαινιζόμαστε κάθε φορά που προσερχόμαστε στο ποτήριο της ζωής, που μας προσφέρεται ως δώρον, ως χάρις, χωρίς εμείς να έχουμε τίποτα ουσιώδες ή πολύτιμο να Του αντιπροσφέρουμε, ει μη μόνον τα δικά Του δώρα καθώς και τις αμαρτίες μας για να μας τις εξαφανίσει. Η ζωή μας πορεύεται μέσα στον οίκο Του, την Αγία Εκκλησία μαζί με άλλους αμαρτωλούς, Αγίους, Αγίες, μετανοημένους ή και πολλές φορές αμετανόητους, ζώντες και κεκοιμημένους, χάρις στην ανοχή και την αγάπη Του. Όμως όλοι μαζί πορευόμαστε στην αιωνιότητα, προς Εκείνον και μαζί με Εκείνον, που αναλαμβάνει να σηκώσει και τον δικό μας σταυρό, όπως κάποτε Εκείνου ο Σίμων ο Κηρυναίος. Ζούμε με την αναμονή Του, ξαποσταίνουμε στις γιορτές Του, τής Παναγίας μητέρας Του και των φίλων Του· μας χαρίζει και άλλους συγκηρυναίους, όπως τον πνευματικό-εξομολόγο μας, που αν του το επιτρέψουμε θα μας πάει “αβρόχοις ποσί” στον Παράδεισο. Αδελφούς επίσης και αδελφές, συμπορευτές για να μας αφουγκραστούν στον αγώνα και ίσως να τον ελαφρύνουν λίγο. Μας περιμένει λοιπόν όχι εκεί, στο τέλος, αλλά Τον έχουμε συμπορευτή, φίλο, αδελφό, πατέρα, εδώ και τώρα. Και θα είναι κρίμα όταν Τον αντικρύσουμε στην κρίση μας, να αποστρέψει το πρόσωπο Του από εμάς και να διακηρύξει ενώπιον όλων ότι δεν μας γνωρίζει. Γενού ίλεως Κύριε και μη με αποστραφείς.
Ας έχουμε την ελπίδα μας σε Εκείνον, ας Τον ακολουθούμε με κάθε τρόπο που μας έχει υποδείξει και τότε θα μας ελεήσει και θα είμαστε αληθινά, πραγματικά παιδιά Του και θα μας βάλει να ζούμε αιώνια δίπλα Του, εκεί που και αρχικά μάς είχε προορίσει, δηλαδή στον Παράδεισο. Αυτός είναι ο σκοπός της ζωής.

Advertisements