Μυροφόρες εἶναι οἱ γυναῖκες ποὺ ἀκολουθοῦσαν τὸν Κύριο μαζὶ μὲ τὴν Μητέρα Του, ἔμειναν μαζί της κατὰ τὴν ὧρα τοῦ σωτηριώδους Πάθους καὶ φρόντισαν νὰ ἀλείψουν μὲ μῦρα τὸ σῶμα τοῦ Κυρίου.

Oi_Myrofores_03

Ὅταν δηλαδὴ ὁ Ἰωσὴφ καὶ ὁ Νικόδημος ζήτησαν καὶ ἔλαβαν ἀπὸ τὸν Πιλάτο τὸ σῶμα τοῦ Κυρίου, τὸ κατέβασαν ἀπὸ τὸ Σταυρό, τὸ περιέλαβαν σὲ σινδόνια μαζὶ μὲ ἐκλεκτὰ ἀρώματα, τὸ τοποθέτησαν σὲ λαξευτὸ μνημεῖο κι ἔβαλαν μεγάλη πέτρα πάνω στὴ θύρα τοῦ μνημείου. Τὴν ὧρα ἐκείνη παρευρίσκονταν κατὰ τὸν εὐαγγελιστὴ Μᾶρκο ἡ Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ καὶ ἡ ἄλλη Μαρία ποὺ καθόταν ἀπέναντι τοῦ τάφου. Ἄλλη Μαρία ἐννοοῦσε ὁπωσδήποτε τὴ Θεομήτορα. Δὲν παρευρισκόταν ὅμως μόνο αὐτές, ἀλλὰ καὶ πολλὲς ἄλλες γυναῖκες ὅπως ἀναφέρει καὶ ὁ Λουκᾶς.

Οἱ Μυροφόρες ἀφοῦ ἑτοίμασαν τὰ μῦρα καὶ τὰ ἀρώματα, ἦρθαν τὴν πρώτη ἡμέρα τῆς ἑβδομάδος, τὴν Κυριακὴ πολὺ πρωΐ, ὅπως ἀναφέρουν ὅλοι οἱ εὐαγγελιστὲς στὸ μνῆμα γιὰ ν’ ἀλείψουν μὲ αὐτὰ τὸ σῶμα τοῦ Κυρίου. Ὁ Λουκᾶς ἀναφέρει τὴν Μαρία τὴ Μαγδαληνή, τὴν τοῦ Ἰακώβου, τὴν Ἰωάννα καὶ ἄλλες μαζί. Κατὰ τὸν Ματθαῖο δύο μυροφόρες προσῆλθαν.  Ὁ Ἰωάννης ἀναφέρει μόνο τὴ Μαρία τὴ Μαγδαληνή, ἐνῷ ὁ Μᾶρκος τρεῖς μυροφόρες.

Φαίνονται βέβαια νὰ διαφωνοῦν κάπως οἱ εὐαγγελιστὲς μεταξύ τους γιὰ τὸν ἀριθμὸ τῶν γυναικῶν. Οἱ μυροφόρες ὅμως ἦταν πολλὲς καὶ ἦρθαν στὸν τάφο ὄχι μία φορά, ἀλλὰ καὶ δύο καὶ τρεῖς φορὲς σταδιακὰ καὶ ὄχι στὸν ἴδιο χρόνο ἀκριβῶς.

Πρώτη ἀπ’ ὅλους ἦρθε στὸν τάφο τοῦ Υἱοῦ τοῦ Θεοῦ ἡ Θεοτόκος, ἔχοντας μαζί της τὴ Μαρία τὴ Μαγδαληνή. Τὸ συμπεραίνουμε ἀπὸ τὸν εὐαγγελιστὴ Ματθαῖο γιατὶ ἀναφέρει «ἦλθε Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ καὶ ἡ ἄλλη Μαρία θεωρῆσαι τὸν τάφον. καὶ ἰδοὺ σεισμὸς ἐγένετο μέγας· ἄγγελος γὰρ Κυρίου καταβὰς ἐξ οὐρανοῦ προσελθὼν ἀπεκύλισε τὸν λίθον ἀπὸ τῆς θύρας καὶ ἐκάθητο ἐπάνω αὐτοῦ.ἦν δὲ ἡ ἰδέα αὐτοῦ ὡς ἀστραπὴ καὶ τὸ ἔνδυμα αὐτοῦ λευκὸν ὡσεὶ χιών.». Ἔτσι ὁ ἄγγελος κατὰ τὸ κείμενο τοὺς ἔδειξε τὸ κενὸ μνημεῖο καὶ εἶπε στὶς μυροφόρες νὰ ἀναγγείλουν τὸ χαρμόσυνο νέο καὶ στοὺς μαθητές.

Ὁ ὅσιος Δαμασκηνὸς ὁ Στουδίτης ἀναφέρει ἀναλυτικὰ ποιὲς ἦταν οἱ Μυροφόρες.

Ἡ πρώτη Μυροφόρα εἶναι ἡ Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ ἀπὸ τὴν ὁποία ὁ Χριστὸς εἶχε βγάλει ἑπτά δαιμόνια. Καὶ γιὰ αὐτὴ τὴν εὐεργεσία τὸν ἀκολουθοῦσε. Μετὰ τὴν ἀνάληψη τοῦ Χριστοῦ πῆγε στὴ Ῥώμη στὸν αὐτοκράτορα Τιβέριο καὶ θεράπευσε τὸ μάτι του. Ἐπίσης κατήγγειλε στὸν Τιβέριο τὸν Πιλάτο καὶ τοὺς ἀρχιερεῖς γιὰ τὴν ἄδικη σταύρωση τοῦ Χριστοῦ καὶ αὐτὸς τοὺς θανάτωσε. Ἡ Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ πέθανε στὴν Ἔφεσο ὅπου τὴν ἔθαψε ὁ Ἰωάννης ὁ Θεολόγος. Ἀργότερα ὁ αὐτοκράτορας Λέων ὁ Σοφός, πῆρε τὰ λείψανά της στὴν Κωνσταντινούπολη.

Δεύτερη ἦταν ἡ Σαλώμη, κόρη τοῦ Ἰωσὴφ τοῦ Μνήστορος ἡ ὁποία ἀργότερα παντρεύτηκε τὸν μικρὸ Ζεβεδαῖο.

Τρίτη μυροφόρος ἦταν ἡ Ἰωάννα, ἡ γυναῖκα τοῦ Χουζᾶ, ὁ ὁποῖος ἦταν ἐπίτροπος καὶ οἰκονόμος στὸ σπίτι τοῦ βασιλιὰ Ἡρώδη.

Τέταρτη ἡ Μαρία ἡ ἀδελφὴ τοῦ Λαζάρου ἡ ὁποία προηγουμένως εἶχε ἀλείψει τὸν Χριστὸ μὲ τὸ μῦρο, ὅπως γράφει ὁ Εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης.

Πέμπτη ἦταν ἡ ἀδελφή της, ἡ Μάρθα, ἡ ὁποία ὑπηρετοῦσε τὸν Χριστὸ μὲ πολὺ προθυμία ἀπὸ τὴν ἀρχή.

Ἕκτη εἶναι ἡ Μαρία, ἡ γυναῖκα τοῦ Κλωπᾶ. Αὐτὴ τὴ Μαρία, ὁ εὐαγγελιστὴς Ἰωάννης ὀνομάζει «ἀδελφὴ τῆς Θεοτόκου». Ὁ Ἰωακείμ, ὁ πατέρας τῆς Παναγίας, εἶχε ἕναν ἀδελφὸ καὶ ὅταν ἐκεῖνος πέθανε χωρὶς νὰ ἔχει παιδί, πῆρε τὴν γυναῖκά του ὡς σύζυγό του σύμφωνα μὲ τὸν Μωσαϊκὸ νόμο. Μὲ αὐτὴν ἀπέκτησε ἕνα παιδί, τὴ Μαρία.

Ἕβδομη Μυροφόρος ἦταν ἡ Σωσσάννα.

Ὑπῆρχαν κι ἄλλες Μυροφόρες ποὺ βοηθοῦσαν τὶς παραπάνω, ὅπως λέει ὁ Εὐαγγελιστὴς Λουκᾶς, ἀλλὰ τὰ ὀνόματά τους δὲν ἀναφέρονται ἀπὸ τοὺς Εὐαγγελιστὲς γιατὶ δὲν τὶς θεωροῦσαν σημαντικές.

Ἡ Ἐκκλησία μας ἑορτάζει τὴ μνήμη τους τὴν τρίτη Κυριακὴ ἀπὸ τὸ Πάσχα, ποὺ τὴν ὀνομάζει Κυριακὴ τῶν Μυροφόρων.

Agies_Maria_Magdalhnh_kai_Maria_tou_Klwpa

Ἦταν σύζυγος τοῦ Κλωπᾶ καὶ μιὰ ἀπὸ τὶς γυναῖκες ποὺ ἀκολούθησαν τὸν Κύριό μας Ἰησοῦ Χριστὸ καὶ ὑπηρετοῦσαν τὸ ἔργο Του. Γιοὶ τῆς Μαρίας αὐτῆς, ἦταν ὁ Ἰωσῆς καὶ ὁ Ἰάκωβος. Ὁ τελευταῖος συγκαταλέχθηκε μεταξὺ τῶν 12 ἀποστόλων, ὀνομαζόταν μάλιστα Μικρὸς γιὰ νὰ διακρίνεται ἀπὸ τὸν ἄλλο Ἰάκωβο τὸν ἀδελφὸ τοῦ Ἰωάννη τοῦ Θεολόγου.

Ὅταν γινόταν ἡ φρικτὴ θυσία τοῦ Γολγοθᾶ καὶ οἱ μαθητὲς κρύβονταν καὶ διασκορπίζονταν, αὐτὴ ἦταν παροῦσα στὸν τόπο τῆς καταδίκης καὶ συμπαραστεκόταν στὴν σταυρικὴ ἀγωνία καὶ τὴν ταφὴ τοῦ Ἰησοῦ.

Στὸ εὐαγγέλιο τοῦ Ἰωάννη διαβάζουμε ὅτι κάτω ἀπὸ τὸ σταυρὸ τοῦ Ἰησοῦ ἦταν ἡ Μητέρα Του, καὶ ἡ ἀδελφὴ τῆς μητέρας Του Μαρία ἡ γυναῖκα τοῦ Κλωπᾶ καὶ ἡ Μαρία ἡ Μαγδαληνὴ (Ιω 19,25). Στὸ εὐγγέλιο τοῦ Ματθαίου ἀναφέρεται ὅτι βρίσκονταν ἡ Μαρία ἡ Μαγδαληνή, ἡ Μαρία μητέρα τοῦ Ἰακώβου καὶ τοῦ Ἰωσῆ καὶ ἡ μητέρα τῶν γιῶν τοῦ Ζεβεδαίου(Ματ 27,56). Στὸ δὲ εὐαγγέλιο τοῦ Μάρκου ἀναφέρονται ἡ Μαρία ἡ Μαγδαληνή, ἡ Μαρία ἡ μητέρα τοῦ Ἰακώβου τοῦ μικροῦ, τοῦ Ἰωσῆ καὶ ἡ Σαλώμη (Μαρκ 15,40). Ἐὰν συσχετίσουμε τὰ παραπάνω χωρία καταλήγουμε στὸ συμπέρασμα ὅτι ἡ Μαρία τοῦ Κλωπᾶ καὶ ἡ μητέρα τοῦ Ἰακώβου τοῦ μικροῦ καὶ τοῦ Ἰωσῆ, εἶναι τὸ ἴδιο πρόσωπο, καὶ ὅτι πρόκειται γιὰ τὴν ἀδελφὴ τῆς Παρθένου Μαρίας.

Ἡ Μαρία τοῦ Κλωπᾶ ἀναφέρεται γιὰ πρώτη φορὰ κατὰ τὴν ἡμέρα τῆς Σταυρώσεως. Τὸ βράδυ τῆς ἴδιας ἡμέρας τὴν βρίσκουμε μαζὶ μὲ τὴν Μαρία τὴ Μαγδαληνὴ νὰ κάθονται ἀπέναντι στὸν τάφο (Ματθ.27,31, Μαρκ. 15,47), ἐνῷ τὸ πρωΐ τῆς ἑπομένης ἡμέρας ἦταν μιὰ ἀπὸ τὶς μυροφόρες, ποὺ πῆγαν στὸν τάφο μαζὶ μὲ δύο ἄλλες γυναῖκες γιὰ νὰ ἀλείψουν τὸ σῶμα τοῦ Ἰησοῦ μὲ ἀρώματα καὶ εὐτύχησαν νὰ ἀκούσουν τὸ χαρμόσυνο ἄγγελμα τῆς Ἀνάστασης(Ματθ.28,1, Μάρκ.16,1, Λουκ.23,56).

Ἐπίσης ἡ Μαρία τοῦ Κλωπᾶ, ἦταν παροῦσα καὶ κατὰ τὴν ἐπιφοίτηση τοῦ Ἁγίου Πνεύματος στὸ ὑπερῶο. Ὅταν σχηματίστηκε ἡ πρώτη Ἐκκλησία στὴν Ἱερουσαλήμ, ἡ Μαρία ἐξακολούθησε νὰ προσφέρει σ’ αὐτὴ τὶς ὑπηρεσίες της, γιὰ τὴν ἐπέκταση τῆς ἀληθινῆς πίστης καὶ γιὰ κάθε καλὸ καὶ φιλάνθρωπο ἔργο.

Agia_Salwmh_01

Ἡ Ἁγία Σαλώμη ἡ Μυροφόρος ἦταν σύζυγος τοῦ Ζεβεδαίου καὶ μητέρα τῶν Ἀποστόλων Ἰακώβου καὶ Ἰωάννου, καθὼς καὶ πρώτη ἐξαδέλφη τῆς Παναγίας (Ματθ.27,56 και Μαρκ.15,40. 16,1). Προικισμένη καὶ ἡ ἴδια μὲ ἔνθερμη εὐσέβεια, ἦταν ἀπὸ τὶς γυναῖκες ποὺ ἀκολουθοῦσαν τὸν Ἰησοῦ, καὶ συνεισέφεραν στὸ ταμεῖο τῆς ἀποστολικῆς ἀδελφότητας(Μάρκ.15,40-41).

Ἡ Σαλώμη ἦταν ἐκείνη, παρακινούμενη ἀπὸ μητρικὴ φιλοστοργία, ποὺ παρακάλεσε τὸν Κύριο, ὅταν Αὐτὸς πήγαινε γιὰ τελευταία φορὰ στὴν Ἱερουσαλὴμ νὰ τιμηθοῦν οἱ γιοί της μὲ πρωτεύοντα ἀξιώματα. Διότι εἶχε τὴν ἰδέα, ὅτι ὁ Ἰησοῦς στὴν Ἱερουσαλὴμ ἔμελλε νὰ ἀναστήσει τὸ θρόνο τοῦ Δαβὶδ (Ματθ. 20,20). Ὅμως ἡ Σαλώμη, τὶς στιγμὲς τοῦ φρικτοῦ Πάθους τοῦ Κυρίου στὸ Γολγοθᾶ, καὶ ἐνῷ μαθητὲς καὶ φίλοι ἀπὸ φόβο εἶχαν διασκορπισθεῖ, αὐτή, μαζὶ μὲ μερικὲς ἄλλες πιστὲς γυναῖκες ἦταν ἐκεῖ καὶ χτυποῦσαν ἀπὸ λύπη τὰ στήθη τους (Μάρκ 15,40). Ἐπίσης ἡ Σαλώμη, ἀξιώθηκε νὰ εἶναι μιὰ ἀπὸ τὶς μυροφόρες ποὺ πῆγαν στὸ μνῆμα γιὰ νὰ ἀλείψουν τὸ σῶμα τοῦ Κυρίου τους καὶ στὶς ὁποῖες ὁ ἄγγελος γνωστοποίησε τὴν ἀνάσταση τοῦ Ἰησοῦ (Μάρκ. 15,40. 16,1). Ὀνομαστικὰ ἀναφέρεται μόνο στὶς δύο τελευταῖες περιπτώσεις.

Μετὰ τὴν ἵδρυση τῆς χριστιανικῆς Ἐκκλησίας στὴν Ἱερουσαλήμ, ἡ Σαλώμη ἐξακολούθησε νὰ διακρίνεται γιὰ τὸ ζῆλο καὶ τὶς ἐλεημοσύνες της. Ὁ διωγμὸς ἐναντίον τῆς ἐκκλησίας στὴν Ἱερουσαλὴμ προξένησε μεγάλη λύπη στὴ Σαλώμη. Ἡ καρδιά της ὑπέστη μεγάλο σπαραγμὸ τὴν ἡμέρα, ποὺ ὁ Ἡρώδης ἀποκεφάλισε τὸν πρωτότοκο γιό της Ἰάκωβο. Ἀλλὰ ἡ ἐλπίδα στὸν Χριστὸ τὴν ἐνίσχυσε μὲ τὴν προσδοκία τῶν αἰωνίων ἀγαθῶν παρέδωσε τὴν ψυχή της εἰρηνικά.