Ἐτικέττες

Κατὰ τὴ διάρκεια τοῦ Β΄ Παγκοσμίου Πολέμου ἕνας στρατιώτης ἔχασε τὴ μονάδα του μέσα στὸ χαμὸ τῶν ἐκρήξεων καὶ τῶν πυροβόλων. Ἔψαξε γιὰ τοὺς συμπολεμιστές του ἀλλὰ πρὸς μεγάλη του θλίψη δὲν μπόρεσε νὰ τοὺς βρεῖ.

Εἶχε μείνει μόνος του σὲ κεῖνο τὸν τόπο. Ἄκουγε τοὺς ἐχθροὺς νὰ ἔρχονται κατὰ τὸ μέρος του. Ἀπεγνωσμένα ἔψαχνε γιὰ καταφύγιο καὶ κάποια στιγμὴ τὸ μάτι του ἔπεσε σὲ κάποιες σπηλιὲς στὰ ἀντικρυνὰ βουνά. Γρήγορα σκαρφάλωσε καὶ χώθηκε σὲ μιὰ ἀπὸ αὐτές. Παρότι ἦταν γιὰ τὴν ὥρα ἀσφαλής, διαπίστωσε ὅτι οἱ ἐχθροὶ δὲν θὰ ἀργοῦσαν νὰ σκαρφαλώσουν κι αὐτοί, νὰ ψάξουν τὶς σπηλιὲς νὰ τὸν βροῦν καὶ νὰ τὸν σκοτώσουν. Ὅση ὥρα περίμενε προσευχήθηκε στὸ Θεό: «Σὲ παρακαλῶ Θεέ μου, ἂν θέλεις προστάτεψέ με. Παρόλα αὐτὰ ὅ,τι εἶναι τὸ θέλημά σου· σὲ ἀγαπῶ καὶ σὲ ἐμπιστεύομαι.

Ὅταν τελείωσε τὴν προσευχή του ξάπλωσε ἥρεμος καὶ ἄκουγε τοὺς ἐχθροὺς ποὺ πλησίαζαν. Σκέφθηκε: «Ὅπως βλέπω ὁ Θεὸς δὲν πρόκειται νὰ μὲ βοηθήσει νὰ γλυτώσω αὐτὴ τὴ φορά». Τότε παρατήρησε μιὰ ἀράχνη ποὺ ξεκίνησε νὰ ὑφαίνει τὸν ἱστό της στὴν εἴσοδο τῆς σπηλιᾶς». «Χά!» σκέφθηκε «Αὐτὸ ποὺ θέλω εἶναι πέτρες καὶ τοῦβλα καὶ ὁ Θεὸς μοῦ ἔστειλε μιὰ ἀράχνη καὶ τὸν ἱστό της. Μὰ τὴν πίστη μου, ὁ Θεὸς ἔχει χιοῦμορ!!!».

cave spider web 4

Καθὼς πλησίαζε ὁ ἐχθρὸς ἀπὸ τὴ σκοτεινὴ μεριὰ τῆς σπηλιᾶς ἔβλεπε τοὺς στρατιῶτες ποὺ ἐξερευνοῦσαν τὴ μιὰ σπηλιὰ μετὰ τὴν ἄλλη. Ὅταν ἔφθασαν στὴ δική του ἦταν ἕτοιμος νὰ δώσει τὴν τελευταία του μάχη. Ὅμως πρὸς μεγάλη του ἔκπληξη οἱ στρατιῶτες ἔριξαν μόνο μιὰ ματιὰ μέσα καὶ συνέχισαν στὴν ἑπόμενη. Ξαφνικὰ συνειδητοποίησε ὅτι μὲ τὸν ἱστὸ στὴν εἴσοδο τῆς σπηλιᾶς φαινόταν ὅτι ἦταν κλειστὴ ἐδῶ καὶ πάρα πολὺ καιρό. «Θεέ μου, συγχώρεσέ με» εἶπε ὁ νεαρὸς στρατιώτης. «Εἶχα ξεχάσει ὅτι ὁ ἱστὸς τῆς ἀράχνης εἶναι πιὸ δυνατὸς ἀπὸ ἕνα τοῖχο φτιαγμένο ἀπὸ τοῦβλα!».

ΠΗΓΗ: http://xristianos.gr/forum/viewtopic.php?t=5221