Ἐτικέττες

,

000

Τὸ μυστήριο τῆς μετανοίας καὶ τῆς ἐξομολογήσεως εἶναι ὄντως μυστήριο. Προσέρχεται κανεὶς σ’ αὐτὸ μ’ ἕνα στοιχειῶδες αἴσθημα ἁμαρτωλότητος καὶ μετὰ τὴν ἐξομολόγηση αἰσθάνεται ἐντονότερα ἁμαρτωλός. Σιγὰ σιγὰ ὅμως, ἂν ἔχει ἀγαθὴ προαίρεση, μαθαίνει μὲ τρόπο μυστηριακό, ὅτι ὅση ἄβυσσο κι ἂν κρύβει ἡ ψυχή του, ὁ Χριστὸς εἶναι ἐκεῖ κοντά του, μέσα του· τὸν δέχεται καὶ τὸν ἀγαπάει, ἔτσι ὅπως εἶναι – ἁμαρτωλό. Τὸ μυστήριο τῆς μετανοίας κι ἐξομολογήσεως μᾶς φανερώνει πόσο ἁμαρτωλοὶ εἴμαστε καὶ ταυτόχρονα γεννοβολάει μέσα μας τὴν ἑλπίδα. Μέσα στὴν ἐξομολόγηση μαθαίνουμε πόσο δύσκολη καὶ ὀδυνηρὴ εἶναι ἡ πραγματικὴ μετάνοια· ὅμως μαζὶ μ’ αὐτὴ τὴ γνώση θεριεύει τὸ θάρρος νὰ συναντήσουμε τὸ Χριστό, ἔτσι ἀκριβῶς ὅπως εἴμαστε: ἁμαρτωλοὶ γεμάτοι ἐλπίδα· ἀποτυχημένοι γεμάτοι πίστη· φίλοι Του ἀγαπημένοι, μὲ θάρρος στὴν ἀγάπη Του, μὲ ἐλπίδα στὴ χάρη Του.

Κι ἂν ἀκόμη ὁ φόβος καὶ ἡ ἀμφιβολία φωλιάζουν στὴν ψυχή μας, ἂς ἀκούσουμε τὴν φιλάνθρωπη φωνή Του: «Ἐγὼ πατήρ, ἐγὼ νυμφίος, ἐγὼ οἰκία, ἐγὼ τροφεύς, ἐγὼ ρίζα, ἐγὼ θεμέλιος. Πᾶν ὅπερ ἂν θέλης, ἐγώ. Μηδενὸς ἐν χρείᾳ καταστῆς. Ἐγὼ δουλεύσω. Ἦλθον γὰρ διακονῆσαι, οὐ διακονηθῆναι. Ἐγὼ καὶ φίλος καὶ ξένος καὶ κεφαλὴ καὶ ἀδελφὸς καὶ ἀδελφὴ καὶ μήτηρ. Πάντα ἐγώ. Μόνον οἰκείως ἔχε πρὸς ἐμέ. Ἐγὼ πένης διὰ σὲ καὶ ἀλήτης διὰ σέ, ἐπὶ σταυροῦ διὰ σέ, ἐπὶ τάφου διὰ σέ. Ἄνω ὑπὲρ σοῦ ἐντυγχάνω τῷ Πατρί. Κάτω ὑπὲρ σοῦ πρεσβευτὴς παραγέγονα παρὰ τοῦ Πατρός. Πάντα μοι σὺ καὶ ἀδελφὸς καὶ συγκληρονόμος καὶ φίλος καὶ μέλος. Τί πλέον θέλεις;»

Ἀρχιμ.Νεκταρίου Ἀντωνοπούλου, Ἐπιστροφή

Μετάνοια καὶ Ἐξομολόγηση, Ἐπιστροφὴ στὸ Θεὸ καὶ στὴν Ἐκκλησία Του.

Ἐκδόσεις ΑΚΡΙΤΑΣ 71993 σ.99-100