Ἐτικέττες

, , , , ,

Ἐδῶ καὶ ἕνα μῆνα περίπου διακινήθηκε ἡ σκέψη γιὰ μιὰ ἡμερήσια προσκυνηματικὴ καὶ ψυχαγωγικὴ ἐκδρομὴ τοῦ Τομέως Νοότητος τῆς Ἐνορίας μας, δηλαδὴ τῶν Κατηχητικῶν καὶ τῶν Νέων τῆς Συνάξεως τῆς Δευτέρας. Οἱ δυσκολίες ἦταν κυρίως δύο. Ἡ πρώτη ὅτι δὲν εἴχαμε στὸ παρελθὸν ἐμπειρία μιᾶς τέτοιου εἴδους ἐκδρομῆς. Πράγματι ἐφ’ ὅσον μιὰ τέτοια ἐκδρομὴ θὰ γινόταν κατ’ ἀνάγκην ἡμέρα Κυριακή, ἀφοῦ αὐτὴ εἶναι ἡ μόνη δυνατὴ γιὰ τὰ περισσότερα παιδιὰ ἡμέρα καὶ εἶναι ἐξ ἄλλου καὶ ἡ ἡμέρα τῶν Κατηχητικῶν στὴν Ἐνορία μας, θὰ ἔπρεπε ἡ ἀναχώρηση νὰ γίνει πολὺ πρωΐ ὥστε νὰ ἐκκλησιαστοῦμε στὴ διαδρομή. Ἀναρωτιόμασταν λοιπὸν ἂν τὰ μικρότερα παιδιὰ θὰ ἀνταποκρίνονταν σὲ ἕνα τέτοιο ἐγερτήριο. Ἡ δεύτερη δυσκολία ἦταν ἡ οἰκονομική.

Μὲ τὴ χάρη τοῦ Θεοῦ τὴν Κυριακὴ 11 Νοεμβρίου 2012 ἀναχωρήσαμε στὶς 6:30 τὸ πρωΐ ἀπὸ τὴν Κυψέλη 76 συνολικὰ ἄτομα, μικρὰ παιδιὰ μὲ τοὺς γονεῖς τους, παιδιὰ γυμνασίου, νέοι καὶ μεγαλύτεροι ποὺ συμμετέχουν στὴ Σύναξη Νέων τῆς Δευτέρας, συνεργάτες καὶ κατηχητὲς καὶ λίγες μεγαλύτερες κυρίες ποὺ βοηθοῦν ποικιλοτρόπως στὸ ἔργο τῆς Νεότητας, μὲ δύο πούλμαν καὶ πολλὴ χαρούμενη διάθεση. Γύρω στὶς 8:15 φθάσαμε στὸ Μοναστήρι τοῦ Ἁγίου Γερασίμου στὸ Λουτράκι, ὅπου λειτουργηθήκαμε, ὅσοι εἶχαν προετοιμασθεῖ μετέλεβαν τῶν Ἀχράντων Μυστηρίων καὶ μετὰ τὸ τέλος τῆς Θ.Λειτουργίας πήραμε πρωϊνὸ καὶ περιηγηθήκαμε γιὰ λίγο στοὺς χώρους τῆς Μονῆς. Ἕνας τόπος λατρείας καὶ προσευχῆς πολὺ ἀγαπημένος ἀπὸ τοὺς κατοίκους τῆς περιοχῆς, ποὺ ἐκεῖ τρέφονται πνευματικὰ καὶ ἐνισχύονται στὴ ζωή τους.

Ἡ συνέχεια μᾶς βρίσκει τὶς 12 τὸ μεσημέρι στὸ Διακοφτὸ νὰ ἀπολαμβάνουμε τὴ φθινοπωρινὴ λιακάδα καὶ νὰ περιμένουμε τὸν Ὀδοντωτὸ Σιδηρόδρομο γιὰ τὰ Καλάβρυτα. Ἡ διαδρομὴ ξεκίνησε στὶς 12:30. Μιὰ διαδρομὴ ἀπὸ τὶς ὀμορφότερες στὸν κόσμο πάνω στὶς στενὲς ράγες ποὺ τοποθετήθηκαν ἐκεῖ ἀπὸ τὴν ἐποχὴ τοῦ Χαριλάου Τρικούπη. Ἀπὸ τὴν πρώτη διαδρομὴ ποὺ ἔγινε τὸ 1896 ἕως σήμερα τὸ τραῖνο αὐτὸ ἔδωσε τὴν εὐκαιρία σὲ χιλιάδες ἀνθρώπους νὰ χαροῦν τὸ ὑπέροχο φυσικὸ τοπίο. Τὸ ταξίδι κράτησε πάνω ἀπὸ μιὰ ὥρα καὶ στὶς 2:15 βρισκόμασταν ἔξω ἀπὸ τὴν ἱστορικὴ Μονὴ τῆς Ἁγίας Λαύρας ὅπου ξεκίνησε ἡ ἐπανάσταση τοῦ 1821. Ὁ ὑπέροχος καιρὸς καὶ ἡ θαυμάσια τοποθεσία ἔκαναν τὸ ὑπαίθριο γεῦμά μας μιὰ εὐκαιρία ἐπικοινωνίας μεταξύ μας, κοινῆς «τράπεζας» στὰ πεζούλια καὶ στὸ χορτάρι καὶ ξεκούρασης. Τὸ Μοναστήρι ἄνοιξε στὶς 3 καὶ μᾶς δόθηκε ἡ εὐκαιρία νὰ προσκυνήσουμε στὸ Καθολικὸ τῆς Μονῆς τῆς Ἐπαναστάσεως. Φεύγοντας προσκυνήσαμε στὸ ἐκκλησάκι στὸν περίβολο τῆς Μονῆς, ὅπου ὁ Παλαιῶν Πατρῶν Γερμανὸς καὶ οἱ ἐπαναστατημένοι Ἕλληνες ὁρκίστηκαν γιὰ τὸν ἀγῶνα.

Τὸ τελευταῖο μέρος μᾶς βρίσκει στὸ πολὺ ἐντυπωσιακὸ Μέγα Σπήλαιο, ὅπου ἐκτὸς τῶν ἄλλων καὶ χωρὶς νὰ τὸ ἔχουμε ὑπολογίσει, εἴχαμε τὴν εὐλογία νὰ συμπροσευχηθοῦμε στὸν ἑσπερινὸ τοῦ Μοναστηριοῦ, μέσα στὸ κατανυκτικώτατο καὶ παλαιὸ ἐκκλησάκι. Πρὶν ἀναχωρήσουμε μὲ τὰ πούλμαν γιὰ τὴν Ἀθήνα ξεκουραστήκαμε στὸ κατάστημα ποὺ βρίσκεται ἔξω ἀπὸ τὸ Μοναστήρι, μὲ ἕνα ρόφημα, μὲ κάποιο γλυκό, μὲ ὄμορφη καὶ ζεστὴ τὴ μεταξύ μας συντροφιά.

Ἡ ἐπιστροφὴ ἐπισφράγισε τὴν ὄμορφη ἡμέρα. Συζητήσεις στὸ πούλμαν, πειράγματα, μουσικὴ καὶ τραγούδι, τροπάρια τῆς Ἐκκλησίας μας ἀγαπημένα καὶ κάπου, συντροφιὲς-συντροφιὲς μιὰ εὐχαριστήρια μικρὴ προσευχή.

Πρέπει νὰ εὐχαριστήσουμε ὅλους γιὰ τὴν ἄψογη συμμετοχή. Ἰδιαιτέρως τὶς κυρίες Βασιλικὴ Μακρῆ καὶ Ἔφη Κωνσταντοπούλου χωρὶς τὴ γενναία οἰκονομικὴ συνδρομὴ τῶν ὁποίων δὲν θὰ εἶχε πραγματοποιηθεῖ αὐτὴ ἡ ἐκδρομή. Ἐπίσης τὴν κυρία Μαρία Μόσχου, ἡ ὁποία χρόνια τώρα βοηθᾷ ἀποφασιστικὰ στὸ ἔργο τῆς Νεότητας.

Εὐχόμαστε ἡ εὐλογία τοῦ Θεοῦ νὰ σκεπάζει ὅλους τοὺς ἐνορίτες τοῦ Ἁγίου Γεωργίου Κυψέλης καὶ ὅλο τὸν κόσμο καὶ μακάρι νὰ ὑπάρξουν καὶ ἄλλες τέτοιες εὐκαιρίες.