Ἐτικέττες

,

«Τῇ Ἁγίᾳ Μεγάλῃ Παρασκευῇ τὰ ἅγια καὶ σωτήρια καὶ φρικτὰ Πάθη τοῦ Κυρίου καὶ Θεοῦ καὶ Σωτῆρος ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ ἐπιτελοῦμεν: τοὺς ἐμπτυσμούς, τὰ ῥαπίσματα, τὰ κολαφίσματα, τὰς ὕβρεις, τοὺς γέλωτας, τὴν πορφυρὰν χλαῖναν, τὸν κάλαμον, τὸν σπόγγον, τὸ ὄξος, τοὺς ἥλους, τὴν λόγχην καὶ πρὸ πάντων τὸν Σταυρὸν καὶ τὸν θάνατον, ἃ δι’ ἡμᾶς ἑκὼν κατεδέξατο ἔτι δὲ καὶ τὴν τοῦ εὐγνώμονος ληστοῦ, τοῦ συσταυρωθέντος αὐτῷ, σωτήριον ἐν τῷ Σταυρῷ ὁμολογίαν».

Τὴν Μ. Πέμπτην τὸ ἀπόγευμα ψάλλεται ἡ ἀκολουθία τοῦ ὄρθρου τῆς Μ.Παρασκευῆς.

Μπροστά μας ἀγαπητοί, πάνω στὸν Σταυρὸ ὁ Σωτήρας καὶ Θεός μας Κύριος ἡμῶν Ἰησοῦς Χριστός. Μετέωρος μεταξὺ οὐρανοῦ καὶ γῆς, ὁ θησαυρός, ἡ σοφία καὶ ἡ χαρὰ τοῦ κόσμου. Ὁ μόνος Θεάνθρωπος τῆς παγκόσμιας ἱστορίας. Ὁ ἴδιος διεκήρυξε «ἐγώ εἰμι ἡ ὁδὸς καὶ ἡ ἀλήθεια καὶ ἡ ζωή» (Ἰωα. 14, 6).

Τούτη τὴν ἱερὴ ὥρα εἴμαστε ὅλοι βαθιὰ συγκινημένοι ἀπὸ τὸ φοβερὸ θέαμα τῆς Σταυρωμένης Ἀγάπης. Ὁ νοῦς σταματᾷ. Ὅλη ἡ ὕπαρξή μας σείεται κυριολεκτικά. Ἰδοὺ τὸ βάθος τῆς ἀνθρώπινης κακίας καὶ ἀχαριστίας. Ἰδοὺ τὸ ὕψος τῆς Θεϊκῆς ἀγάπης καὶ ἀπέραντης μακροθυμίας.

Ὁ μόνος Εὐεργέτης τῶν ἀνθρώπων προδομένος ἀπ’ ὅλες τὶς ἀρχὲς (θρησκευτικὲς-πολιτικὲς-στρατιωτικές). Ὁ Υἱὸς τῆς Παρθένου κτυπημένος ἀπὸ ἐμπαθῆ δοῦλο. Ὁ Νυμφίος τῆς Ἐκκλησίας πληγωμένος ἀπὸ σκληρὸ στρατιώτη. Ἡ οὐρανομήκης ἀγάπη τοῦ Κυρίου ἡμῶν Ἰησοῦ Χριστοῦ σὲ ὅλο της τὸ μεγαλεῖο.

Ἀγαπητοί, ὅποιοι κι ἂν ἤμαστε, ὁ Χριστὸς γιὰ μᾶς ἔπαθε. Ἂς μὴ διστάσουμε νὰ τὸν ἀκολουθήσουμε. Εἶναι ὁ Φίλος, ὁ Λυτρωτής, ὁ Κύριός μας καὶ Θεός μας.

«Τῇ ὑπερφυεῖ καὶ περὶ ἡμᾶς παναπείρῳ σου εὐσπλαγχνίᾳ, Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησον ἡμᾶς. Ἀμήν».