Ἐτικέττες

,

«Τῇ Ἁγίᾳ καὶ Μεγάλῃ Πέμπτῃ, οἱ τὰ πάντα καλῶς διαταξάμενοι θεῖοι Πατέρες, ἀλληλοδιαδόχως ἔκ τε τῶν θείων ἀποστόλων καὶ ἱερῶν εὐαγγελίων, παραδεδώκασιν ἡμῖν τέσσερα τινὰ ἑορτάζειν: Τὸν ἱερὸν Νιπτῆρα, τὸν Μυστικὸν Δεῖπνον, τὴν ὑπερφυὰ προσευχὴν καὶ τὴν Προδοσίαν αὐτήν».

Τὴν Μ.Τετάρτη τὸ ἀπόγευμα ψάλλεται ἡ ἀκολουθία τοῦ ὄρθρου τῆ Μ.Πέμπτης.

           Ὁ ἱερὸς Νιπτήρας.

Τὸ πρῶτο γεγονὸς τοῦ πλυσίματος τῶν ποδιῶν τῶν μαθητῶν ἀπὸ τὸ Διδάσκαλο ἔγινε, γιὰ νὰ μάθει ὁ κύκλος τῶν Δώδεκα τὴ μεγάλη ἀρετὴ τῆς ταπεινοφροσύνης. Ὁ Μ.Βασίλειος ὀνομάζει τὴν ταπεινοφροσύνη «Θησαυροφυλάκιο ἀρετῶν» καὶ ὁ ἅγιος Ἀνδρέας Κρήτης ἀναφέρει ὅτι «πάντων τῶν ἁμαρτημάτων καθαιρετική ἐστιν ἡ ταπεινοφροσύνη, ἡ δὲ ὑπερηφάνεια ἀφανίζει πάσας τὰς ἀρετάς».

Ἡ παράδοση τοῦ μυστηρίου τῆς Θ.Εὐχαριστίας.

Τὰ ἱδρυτικὰ λόγια τοῦ Μυστηρίου τῆς Θ.Εὐχαριστίας τὰ διασώζουν μὲ θαυμαστὴ βραχυλογία οἱ τρεῖς συνοπτικοί: «λάβετε φάγετε τοῦτό ἐστι τὸ σῶμά μου καὶ λαβὼν τὸ ποτήριον καὶ εὐχαριστήσας ἔδωκεν αὐτοῖς λέγων: πίετε ἐξ αὐτοῦ πάντες τοῦτο γὰρ ἐστὶ τὸ αἷμά μου τὸ τῆς Καινῆς Διαθήκης τὸ περὶ πολλῶν ἐκχυνόμενον εἰς ἄφεσιν ἁμαρτιῶν». Ἀπὸ τὰ ἑπτὰ ἱερὰ μυστήρια τὸ μόνο ποὺ τέλεσε μὲ τὰ πανάχραντα χέρια του ὁ Κύριός μας εἶναι τὸ μυστήριο τῆς Θ.Εὐχαριστίας. Ἡ Θ.Εὐχαρισίτα κατὰ τὸν ἱερὸ Ἰγνάτιο εἶναι «φάρμακο ἀθανασίας».

Ἡ Προσευχὴ τοῦ Ἰησοῦ.

«Ἐντολὴν καινὴν δίδωμι ὑμῖν, ἵνα ἀγαπᾶτε ἀλλήλους» (Ἰω. 13, 34) καὶ λίγο παρακάτω εἶπε: «Ἐν τοῦτο γνώσονται πάντες ὅτι ἐμοὶ μαθηταί ἐστε, ἐὰν ἀγάπην ἔχητε ἐν ἀλλήλοις» (Ἰω. 13,35) Πραγματικὰ ἡ ἀγάπη εἶναι ἡ καινούρια ἐντολὴ ποὺ φέρνει ὁ Χριστὸς στὸν κόσμο.

Ἡ Προδοσία.

Τὸ τραγικότερο πρόσωπο ἀπὸ τὴ χορεία τῶν δώδεκα εἶναι ἀναμφισβήτητα τὸ πρόσωπο τοῦ Ἰούδα. Ὅμως δὲν πρόδωσε μόνο ὁ Ἰούδας τὸν Κύριο. Τὸ ἴδιο βράδυ τὸν πρόδωσε καὶ ὁ Πέτρος ὅταν τὸ ἀρνήθηκε, ὄχι μόνο μιὰ φορά, ἀλλὰ τρεῖς. Ὁ μὲν Πέτρος ὅμως ἔκλαυσε πικρῶς καὶ μετανόησε, ὁ δὲ Ἰούδας μεταμεληθεὶς «ἀπελθὼν ἀπήγξατο».

«Τῇ ἀφάτῳ σου εὐσπλαχνίᾳ Χριστὲ ὁ Θεὸς ἡμῶν, ἐλέησον ἡμᾶς.  Ἀμήν».