Ἐτικέττες

«Τῷ Σαββάτω πρὸ τῶν Βαϊων, ἐορτάζομεν τὴν Ἔγερσιν τοῦ ἁγίου καὶ δικαίου, φίλου τοῦ Χριστοῦ, Λαζάρου τοῦ τετραημέρου».

Ὁ τετραήμερος φίλος τοῦ Κυρίου Λάζαρος καταγόταν ἀπὸ τὴν Βηθανία καὶ ἦταν γιὸς τοῦ Φαρισαίου Σίμωνα, στὸ σπίτι τοῦ ὁποίου βρέθηκε ἀρκετὲς φορὲς ὁ Κύριος καὶ συνδέθηκε φιλικῶς μὲ τὸν γιὸ του ἀλλὰ καὶ μὲ τὶς δύο θυγατέρες του Μάρθα καὶ Μαρία. Ὅταν ὅμως ὁ Κύριος βρισκόταν στὴν περιοχὴ πέραν τοῦ Ἰορδάνου καὶ ὅταν ἀνέστησε τὴν κόρη τοῦ Ἰαείρου καθὼς καὶ τὸν γιὸ τῆς χήρας, ὁ Λάζαρος πέθανε ἀπὸ βαριὰ ἀσθένεια.

Ὅταν ἦλθε στὴν Βηθανία ὁ Κύριος Τὸν προϋπάντησαν οἱ ἀδελφές του Λαζάρου καθὼς καὶ πλῆθος κόσμου. Τὸν ὁδηγοῦν στὸν τάφο τοῦ ἤδη ἀπὸ τεσσάρων ἡμερῶν κεκοιμημένου Λαζάρου καὶ παρὰ τὴν ἀπιστία τῶν Ἑβραίων ὁ Κύριος κάνει τὸ μεγάλο θαῦμα. Δίνει τὴν ἐντολὴ νὰ ἀνοιχθεῖ ὁ τάφος καὶ ἀνασταίνει τὸν τεταρταῖο Λάζαρο ποὺ «ἤδη ὄζει» (μυρίζει ἄσχημα, ἀποσυντίθεται).

Ἡ Ἔγερση τοῦ Λαζάρου αὐτὴ τὴν ἴδια τὴν Ἀνάσταση τοῦ Κυρίου προμηνύει κατὰ τοὺς Πατέρες τῆς Ἐκκλησίας μας, ἀφοῦ ἔλαβε χώρα «μικρὸν πρὸ τοῦ πάθους». Εἶναι μία ἀκόμη ἀπόδειξη πρὸς τοὺς πονηροὺς Ἑβραίους ἀλλὰ καὶ πρὸς ὅλους ἀνὰ τοὺς αἰῶνες ἀμφισβητίες ὅτι ὁ Ἰησοῦς εἶναι ὁ Χριστὸς ὁ Υἱὸς τοῦ Θεοῦ, εἶναι πράγματι ὁ Μεσσίας, ὁ ἀρχηγὸς τῆς ζωῆς καὶ τοῦ θανάτου. Ἐπίσης ἑορτάζεται σήμερα διότι ἀποτελεῖ τὸ θαῦμα αὐτὸ ἀρχὴ καὶ αἰτία τὴν κατὰ τοῦ Κυρίου μανίας τῶν Ἰουδαίων.

 «Ταῖς τού σου φίλου Λαζάρου πρεσβείαις, Χριστὲ ὁ Θεός, ἐλέησον ἠμᾶς.   Ἀμήν».