Ἐτικέττες

Ἡ ἁγία Δαρεία καταγόταν ἀπὸ τὴν Ἀθήνα. Ἀπὸ ἐκεῖ τὴν ἔφερε στὴν Ἀλεξάνδρεια ὁ πατέρας τοῦ Ἁγ.Χρυσάνθου, ὁ ὁποῖος εἶχε γίνει χριστιανὸς καὶ δὲν μετετίθετο παρὰ τὶς συμβουλὲς τοῦ πατέρα του, ὁ ὁποῖος προσπάθησε μὲ τὸ νὰ τὸν φυλακίσει νὰ τὸν μεταπείσει. Ἐπειδὴ ὅμως δὲν τὰ κατάφερε τοῦ ἔδωσε ὡς σύζυγο τὴν ὡραία Ἀθηναία Δαρεία, ἡ ὁποία ἦταν εἰδωλολάτρης μὲ σκοπὸ νὰ τὸν μεταπείσει. Ἐκεῖνο ὅμως ποὺ συνέβη ἦταν τὸ ἀντίθετο, ὁ Ἅγ.Χρύσανθος τὴν εἵλκυσε στὴν χριστιανικὴ πίστη μὲ ἀποτέλεσμα ἐκείνη νὰ βαπτισθεῖ καὶ μὲ τὸ κήρυγμά τους νὰ ὁδηγήσουν κι ἄλλους στὸν χριστιανισμό. Κατηγορήθηκαν γιὰ τὴ δράση τους καὶ συνελήφθησαν ἀπὸ τὸν ὕπαρχο Κελερῖνο. Βασανίσθηκαν πολλαπλῶς ἀπὸ τὸν τριβούνιο Κλαύδιο, ὁ ὁποῖος θαύμασε τὴν πίστη τους καὶ βαπτίσθηκε μαζὶ μὲ ὁλόκληρη τὴν οἰκογένειά του, τὴν σύζυγο Ἱλαρία καὶ τοὺς δύο γιούς του, Ἰάσωνα καὶ Μαῦρο, καθὼς καὶ μὲ τοὺς στρατιῶτές του. Ὅλοι εἶχαν μαρτυρικὸ τέλος. Ὁ Κλαύδιος δέθηκε σὲ λίθο καὶ ῥίφθηκε στὴ θάλασσα καὶ οἱ γιοί του ἀπεκεφαλίσθηκαν. Οἱ Ἅγιοι Χρύσανθος καὶ Δαρεία ῥίχθηκαν μέσα σὲ βορβορώδη βόθρο καὶ σκεπάστηκαν ζῶντες ἀκόμη μὲ χώμα. Μαρτύρησαν τὸ 283μ.Χ. Ἡ Ἐκκλησία τιμᾷ τὴν μνήμη τους τὴν 19η Μαρτίου.

Ἀπολυτίκιον. Ἦχος δ’. Ταχὺ προκατάλαβε.

(Ποίημα Δρος Χαρ.Μπούσια)

Πατρῴαν δυσσέβειαν

βδελυξαμένη, ἁγνή,

καὶ πλάνην χαμαίζηλον

ἀπαρνηθεῖσα Χριστόν,

Δαρεία, ἠγάπησας·

ὅθεν ἐν λάκκῳ ζῶσα

σὺν Χρυσάνθῳ βληθεῖσα

στέφος παρὰ Κυρίου

ἀφθαρσίας ἐδέξω,

ᾯ πρέσβευε πταισμάτων ἡμῖν

δοῦναι τὴν ἄφεσιν.

Ἀπὸ τὸ βιβλίο τοῦ Ἀρχιμ.Φιλοθέου Νικολάκη

Οἱ Ἅγιοι τῶν Ἀθηνῶν

Ἐκδ.Σαΐτη, Ἀθήνα 2006